გაფუჭებული ტელევიზორი

2 თვე სრულდება, რაც მშობლიური სახლი დავტოვე და საცხოვრებლად მეგობართან ერთად გადავედი. ახალ სახლში ორი ტელევიზორი დაგვხვდა, კომპიუტერი ჩვენ მივიტანეთ და მსოფლიო ქსელსაც დავუკავშირეთ. ინტერნეტმა ტელევიზორის ფუნქციონირების აზრი პირველივე წუთებში დაგვაკარგინა, თან თავი დაიზღვია და გვითხრა: ,,თუ რამეა, არც ეგ არის ჩემთვის პრობლემაო“ და myvideo.ge-ზე შევიდა. ჩვენც მეტი რაღა გვინდოდა და ყოველთვიური 15 ლარი დავზოგეთ საკაბელო ტელევიზიის არ შემოყვანით. ლუდის ქილისა და სპილენძისაგან სახელდახელოდ გავაკეთეთ ,,ზე-მოშნი ანტენა“ (ასე დავარქვით), გამოვცვალეთ პულტის ელემენტები და დაზოგილი 15 ლარით ახალი ანტენების დასამზადებელი მასალა შევიძინეთ.

დღეღამეში 18 საათს მომუშავე კომპიუტერს წუთიერი მარტოობაც არ ახსოვს, შესაბამისად, უინტერნეტოდ დარჩენილი ,,მეორე კაცი“ იძულებულია ტელევიზორს უყუროს, რომელიც მხოლოდ 3 არხს აჩვენებს ნორმალურად და რამდენიმე სხვა არხის სილუეტს – არა ნორმალურად. Read more of this post

Advertisements

ვერა, ვერ შევეშვები მაია ასათიანს

ვერ დავწერ და ვერ ვისაუბრებ ბევრს ამ ადამიანის შესახებ, რადგან საკმარისი თქვეს უკვე ჰექსემ, ვასასიმ და ნიკო ნერგაძემ მის შესახებ, მაგრამ ,,საკმარისით“ არ დავკმაყოფილდები და ერთ–ორ სიტყვას მეც დავამატებ, პატარა ფოტოკოლაჟის თანხლებით…

დავიწყებ იმით, რომ 90–იანების საქართველო კარგი მოსაგონარი, საინტერესო თემა და საუკეთესო პერიოდია ჩემთვის… ფეისბუქის საშუალებით აქტუალურიც გახდა და ხალხის გარკვეული კატეგორია კარგად ვერთობით მისადმი მიძღვნილ გვერდზე… ასე რომ, ჩემთვის საკმაოდ მიმზიდველად გაიჟღერა ,,პროფილის“ ანონსმა: მოგზაურობა წარსულში, რამდენიმე წლის წინანდელ საქართველოში დაბრუნება, სადაც მელოდნენ ,,დაკარგული“ სახეები, მივიწყებული ,,მშვენიერი ქალი“ და დაცარიელებული ,,მელიქიშვილის გამზირი“… Read more of this post