ჩემი 5 სიყვარული

არ მიყვარს ეს თაგაობები და თეგ-თამაშები რის შედეგადაც ყველა ბლოგზე ერთი და იგივე იდება… მაგრამ ეგოისტმა მიმთაგა და მოვიხდი ვალს:

1)

ჩემი ძმისშვილი დავით ჯუნიორი :*

2)

ლუდი

3)

კარავში ძილი

4)

ჩემი ბლოგი

5)

კარგ კონცერტებსა და ფესტივალებზე დასწრება

მოკლედ, მგონი ასეთია ხუთეული… თამაშში კი ვრთავ აკუს

Advertisements

,,ნატახტარის” ლუდის გასაღება, ანუ ,,ლუდის ფესტივალი” შეფარვით…


გახსნა: მსვლელობა თავისუფლების მოედნიდან ვარდების რევოლუციის მოედნამდე!

ეხ, არადა როგორ ველოდი ლუდის ფესტივალს, რამხელა მოლოდინი და იმედები დავისახე… თავიდანვე მაწუხებდა კითხვები თუ ფესტივალია, მხოლოდ ნატახტარის ლუდი და ,,ეფესი” რატო უნდა იყოს თქო? (,,ეფესიც” იმიტომ რომ ნატახტარი ასხამს, ან მთლიანად ნატახტარია თურქების), მაგრამ ბოლო დღემდე ვატყუებდი საკუთარ თავს, რა მნიშვნელობა აქვს რამდენი სახის ლუდი იქნება? მთავარია რომ ფესტივალია – ,,პირველი ქართული ლუდის ფესტივალი” და განწყობა იქნება სადღესასწაულო და სასიხარულო თქო…
,,ერთიშეხედვითი” შთაბეჭდილება:პირველივე, რაც თვალში მომხვდა და მესიამოვნა, ეს იყო ტუალეტის რამდენიმე კაბინა, რომელიც სპეციალურად ფესტივალისთვის დააყენეს და რაზე ფიქრმაც დამტანჯა წინა ღამით, რადგან წინასწარ გავრცელებულ მაკეტზე, აღნიშნული არ ყოფილა სველი წერტილები, ნუ კარების გამოღების შემდეგ რა ხდებოდა შიგნით, მაგას თავი დავანებოთ… მთავარია რომ ტუალეტი იყო… შემდეგ, მომეწონა მაგიდებისა და ,,ლუდის ბარების” განლაგება, მომეწონა ის დასაჯდომად შეკრული და ყველგან მიმობნეული ,,თივის ზვინები” და დადუმებული, ჯერ კიდევ ცარიელი სცენა…

შემდგომი შთაბეჭდილებები: პირველი უსიამოვნება და შუბლის შეჭმუხნა გამოიწვია ლუდის ფასმა… 1.5 ლარი 400 გრამ ლუდში, ნუ კაი ჯანდაბას, ვთქვათ 0.5 ლიტრიანიც ყოფილიყო ის ჭიქა ძალიან ძვირია მაშინ, როცა წინასწარ გეუბნებიან, რომ ლუდი იქნება ძალიან იაფი, ამ დროს შენი ვარაუდით ადგენ ფასს, რომელიც 50 თეთრიდან, ყველაზე დიდი, 1 ლარამდე შეიძლება ღირდეს, მაგრამ ნურას უკაცრავად… მეორე ,,ორგანიზატორული მაიმუნობა” იყო ჭიქა (კათხას ვერ დავარქმევ), რომელიც იყო სქელი ქაღალდისგან (კარდონი) გაკეთებული და სპეციალურად იყო გაუმჭვირვალე, რომ არ დაგვენახა რამდენი ესხა ლუდი და რამდენი ქაფი… თუ ვინმე იყავით და 6 საათის მერე (მანამდე ცოტა ხალხი იყო და პატიოსნად ასხამდნენ) დალიეთ ლუდი, შეამჩნევდით ალბათ რომ ნახევრამდე ქაფი იყო და მხოლოდ მის შემდეგ მოდიოდა გემრიელი სითხე, რომელიც ყელს აგრილებდა…

კარგი, შენ ქვეყანაში არ გქონია დღემდე ლუდის ფესტივალი და არ გაქვს არანაირი გამოცდილება, მაშინ ბაძავ სხვას და აკეთებ მსგავსს, მაგრამ ამავე დროს არ გინდა, რომ მთლიანად მიმბაზველი გამოჩნდე და რაღაცას ცვლი… ალბათ, სწორედ ამ შეცვლილმა მიმბაძველობამ ქნა ის, რომ ჩვენთან იყვნენ გამხდარი, მაგრამ ,,ოქოტბერფესტ”-ის გოგონებისნაირ კაბებში გამოწყობილი ,,გოგჩოები”…

ფესტივალზე იყო სხვადასხვა შეჯიბრი და ერთადერთი რასაც კავშირი ჰქონდა ლუდთან ეს იყო ლუდის მოწინააღმდეგეზე მცირე დროში დალევა ,,ბირავერიდან” (დიდი სასმისი, 2 ლიტრზე მეტი ჩადიოდა), მაგრამ სხვა შეჯიბრები იყო მკლავჭიდში, ,,თივის ზვინებით” შეჯიბრში… მოკლედ – ,,თუ გინდათ დახუჭობანა ითამაშეთ, ოღონდ მეტ ლუდს მუქთად ნუ დაგვახარჯინებთ”…

რაც შეეხება სცენას: თავიდანვე ვიტყვი, რომ ეს იყო საშინელი ხმაურის გამომწვევი რაღაც, რომელიც ხელს უშლიდა ფეხბურთის ქომაგებს, მშვიდად ეყურებინათ დიდ ეკრანზე, მსოფლიო ჩემპიონატის თამაშებისათვის… პირველად მაშინ დავტოვე ფესტივალი დროებით, როცა სცენზე ვაჟა მაინია ავიდა… ვერ გაუძლო ჩემმა სუსტმა გულმა მის ცოდვილობას… 1.5 საათში დავრუნდი და ისევ ის იდგა სცენაზე, დამსწრეთა უმრავლეოსბა კი ,,ფრანი”-ს გამოსვლას ელოდა, მე კი ვიცოდი, რომ ნებისმიერ შემთხვევაში სცენიდან მაქსიმალურად შორს დგომას ვამჯობინებდი…

ფესტივალის მეორე დღეც დაახლოებით ისეთივე იყო: საღამოს ისევ ვაჟა მანია იდგა სცენაზე, ოღონდ ამჯერად ხალხი ,,მგზავრების” სცენაზე გამოსვლას ელოდა… მე კი კვლავ უნდა მოვრიდებოდი სცენას და მათ გამოსვლამდე დავტოვე ,,ვარდების რევოლუციის მოედნის” მიმდებარე ტერიტორია…

P.S. მოკლედ, ეს იყო ჩვენი ,,პირველი ლუდის ფესტივალი” (მართლაც რომ ბრჭყალებშია დასაწერი ეს წინადადება). ვისურვებდი, რომ მომავალ წელს ,,ნამდვილი ფესტივალი” ყოფილიყოს, სადაც სხვა თუ არა – ,,ყაზბეგი”-ს და ,,კასტელი”-ს წარმოებული ლუდიც იქნება და ,,ნატახტარის ლუდის გასაღების დღე”-ს შეფარვით ,,ლუდის ფესტივალი” აღარ ერქმევა…


ჩვენი გოგჩოები
ეს კი ,,ოქტობერფესტი”-ს
აი, ეს იყო ის ,,ქაალდის” გაუმჭვირვალე ჭურჭელი
ეს ის მომენტია, როცა 4 გოგონა ტანსზევით იხდის და გაჰყვირიან ,,შენგან ბავშვი მინდაო”

სურათები აღებულია ,,Tbilisi Beer Festival”-ის Facebook-ის გვერდიდან.

როგორც იქნა – ,,Tbilisi Beer Festival”

ეს რას ვეღირსეთ კაცო! თბილისში ლუდის ფესტივალი გაიმართება!!!
დარწმუნებული ვარ ამ ამბავს ჩემგან არ იგებთ პირველად და სიხალე არ არის თქვენთვის… ალბათ ყველა ლუდის მოყვარული ყნოსვით იგებს ასეთი ამბის შესახებ და სულმოუთქმელად ელოდება დათქმულ დროს… ქართველებისთვის კი პირველია ეს ფესტივალი და დათქმული დრო 12-13 ივნისია… ღონისძიების ორგანიზატორი ლუდსახარში ,,ნატახტარია”… წარმოდგენილი იქნება ,,ნატახტარის” ყველა სახეობის ლუდი და უცხოურებიდან, სამწუხაროდ მხოლოდ ,,Efes”-ი. თუმცა, ალბათ არ ვიდარდებ ლუდის მრავალფეროვნებაზე და რაც იქნება იმით ვისიამოვნებ…
ფესტივალი ,,ვარდების რევოლუციის” (რესპუბლიკის მოედანი) მოედანზე გაიმართება. კუთხეეში, განთავსებული იქნება სხვადასხვა ქვეყნის სამზარეულოს ნაწარმი ლუდზე მისაყოლებლად, დიდ ეკრანზე იქნება პირდაპირი ტრანსლიაცია 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატიდან (აი, ინგლისი რო იგებს იქიდან :)) და მოეწყობა სცენა (რაც ყველაზე ნაკლებად მაინტერესებს) და დაუკრავენ – ამ აფიშაზე აღნიშნული ჯგუფ-შემსრულებლები:

თუმცა, ვერანაირი ვაჟა მანია და ,,მგზავრები” ვერ ჩამაშხამებენ იმ სიამოვნებას, რასაც იქ მივიღებ 🙂 ლუდი არ იქნება უფასოდ, თუმცა გვპირდებიან, რომ ძალიან იაფი იქნება, ეს ,,ძალიან იაფი” რამდენია ვერ გავარკვიე, მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს? 🙂 მთავარია რომ ფესტივალი იმართება და დავლევ იმდენს რამდენიც ჩამივა (შეიძლება ცოტა მეტიც დავლიო)…

მოკლედ, აწი იცით, რომ 12-ში 1 საათიდან (12-ზეა გახსნა, მაგრამ ,,მეტრო თავისუფლებიდან” ,,რესპუბლიკის მოედნამდე” მისვლას 1 საათს მოანდომებენ ალბათ) იქ ვიქნები და შეგიძლიათ მნახოთ და ლუდზე დამპატიჟოთ, ან მე დაგპატიჟებთ 🙂 მთავარია ყველამ სვას ლუდი… ბევრი, ბევრი ლუდი…

ასეთი იქნება ,,ვარდების რევოლუციის მოედანი” 12 და 13 ივნისს
Beer Breaks Free 🙂

ჩემი საუკეთესო წელი…

Tomushka-ს პოსტის წაკითხვისა და მისი მოწოდების შემდეგ – ყველას დაგვეწერა 2009-ის ,,შედეგებზე”, გადავწყვიდე მეც დავწერო, ოღონდ რაც შეიძლება მოკლედ ვიზამ ამას და ცოტა ამსახველ მასალასაც დავურთავ 🙂

საკმაოდ კმაყოფილი ვარ ამ წლით და შეიძლება ითქვას, რომ ჩემი საუკეთესო წელი იყო 🙂

2009 წლის მთავარი სიხარული ძმისშვილი იყო, რომელიც 2 თვის წინ მოევლინა ამ ქვეყანას :*

დავით-ნიკოლოზი

ამავე წელს მეწვია პირველი სიყვარული და უკანვე გაბრუნდა… 🙂

დავიწყე მუშაობა და დავანებე კიდეც თავი…

დაოჯახდნენ ჩემი უახლოესი მეგობრები, რომელთა მეჯვარეც მე ვიყავი…

ლაშა და სალო

2 დაუვიწყარი დღე გავატარე იპოდრომზე – ,,Tbilisi Open Air”…

2009 წლის ზაფხული: ეს კი სასწაული იყო… არდადეგები დამეწყო თუ არა პირველ რიგში, მეგობრებთან ერთად წავედი სიონში, ტყეში, კარვებით (ტრადიციულად)…
ჩვენი სახლი სიონში 🙂
 

 

სიონიდან ჩამოსვლის შემდეგ, 1 კვირით ვიყავი ალპინიადაზე ყაზბეგში, ხდეს ხეობაში, სადაც დავიპყარი მწვერვალი – ,,უნივერსიადა 62” და პირველად ცხოვრებაში, 25 ივლისს ვიდექი მუხლამდე თოვლში…
ცოტა მზე და ბევრი თოვლი
რამდენიმე დღიანი შესვენების შემდეგ წავედი კვლავ ალპინიადაზე, ამჯერად გუდამაყარში და დავიპყარი მწვერვალი – ,,გორგასალი”, ვიყავი გოდერძი ჩოხელის სახლში და გავიცანი მისი მამა და დედინაცვალი…
მწვერვალი – ,,გორგასალი”

გუდამაყრიდან ლექვინასთან ერთად წავედი ქობულეთში 1 კვირით…

ქობულეთიდან პირდაპირ – ციხისძირში 1 კვირით… (მართლა სასწაული იყო)…

ციხისძირი – პეტრას ციხე

ციხისძირიდან კი 5 დღით მანგლისში მეგობრებთან ერთად, მეგობრის სახლში…

მგონი ჩამონათვალი ღირდა იმად რომ მეთქვა კარგი წელი მქონდა თქო, მითუმეტეს მაშინ როცა წლის მთავარი მოვლენა არ აღმინიშნავს 🙂 რა მოვლენაა? რა და:
თბილისი… 2009 წელი… 14 ივლისი… 19 საათი… ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი და ჩემი უსაყვარლესი ქეთი მელუა… იმ დღეს ოპერიდან რო გამოვედი, გადატვირთულ რუსთაველზე ისე მოვდიოდი რო ვერავის ვხედავდი და ვერავის ვამჩნევდი… უბედნიერესი და შოკირებული ვიყავი… არ მჯეროდა რო მე ქეთის Live-ში ვუსმინე… იმ დღის მერეც, ყოველ გახსენებაზე, არაჩვეულებრივი გრძნობა მეუფლება ხოლმე…


აი ეს იყო ჩემი 2009 წელი…

რაც შეეხება 2010-ს ვისურვებდი, რომ 2009-ზე ცუდი არ ყოფილიყოს!

ყველას გილოცავთ ახალ წელს :* :* :*
პირველი სიყვარული! ლუდი! კარავი! სექსი კარავში! პივა! ქეთი მელუა! ციხისძირი! პეტრას ციხე! მზე და თოვლი! ალტერვიზია! ახალი წელი! საუკეთესო წელი! გულავი და დასვენება! მწვერვალი! მაგარი ქორწილი!