Mortal Childhood

მე 2 ბოცა მიმქონდა, ჩემ ძმას წყლით სავსე 2 დიდი “კანისტრა” და სახლისკენ მივდიოდით გვერდითა უბნიდან (იმ კორპუსებში არასდროს წყდებოდა წყალი). მივდიოდით და ვლაპარაკობდით, ჩვევა მქონდა, სიარულის დროს რაც წინ შემხვდებოდა ფეხის წაკვრით ვაგორავებდი, ან გზიდან გვერდზე ვაგდებდი. იმჯერად, უბრალო პოლიეთილენის პარკს მოვუქნიე ფეხი და აშკარად, ხურდის დავარდნის ხმა მოგვესმა, შევათვალიერეთ გზა და 50 თეთრიანი ვიპოვნეთ.  ვიღაცისთვის 50 თეთრი ხაჭაპური იყო, ვიღაცისთვის “2 პაჩკა ბაბოლი”, ვიღაცისთვის – ცხელი შოთი და ლიმონათი, ჩვენთვის კი, ეს 50 თეთრი, ნახევარ საათ “მორტალ-კომბატის” თამაშს უდრიდა, რამაც ისე გაგვახარა, რომ სირბილით ავიტანეთ წყლები სახლში და სირბილითვე დავეშვით ზე-ემ-კისკენ “ტარიელას გარაჟში” სათამაშოდ.

8-9 წლის ვიქნებოდი, და არც ისე ცოტა გასართობი გვქონდა იმ დროს, მაგრამ არც “კორპუსი-კორპუსზე”/”უბანი-უბანზე” ფეხბურთის თამაშს, არც “კრიშკების” თამაშს და არც “გრენდაიზერის” ყურებას არ ჰქონია იმხელა სიამოვნება, რაც SEGA-ზე “მორტალ-კომბატის” თამაში იყო. სეგა ძვირი ღირდა და არავის ჰქონდა მისი ყიდვის საშუალება, კორპუსში ცხოვრობდა 117 ოჯახი და აქედან 3 ოჯახში გვქონდა “დენდი” და “სიუბორი” (ჩემმა 7 წელი გაძლო), ვთამაშობდით “კონტრას”, “ტანკებს”, “მარიოს”, “ჩიპი დეილს”, “რობო-კოპს”, “სუპერ მარიოს”, მაგრამ ფიქრები მაინც მორტალ-კომბატისკენ გვქონდა და მხოლოდ “ტარიელას გარაჟში” ვგრძნობდით თავს ბედნიერად. კაბალით დაწყებული დილა ფატალიტებითა და ბრუტალიტებით მთავრდებოდა. Read more of this post

როცა ვერ იგებ, მაგრამ ტრიბუნაზე ერთობი (Part 1) (+18)

კომენტარები, შეძახილები და ,,გამონათქვამები” დღევანდელი სანაკრებო შეხვედრებიდან… ბოდიში მომიხდია უცენზურო სიტყვებისთვის 😀

საქართველო (21) – სომხეთი (21)

  • ,,თუ მოვუგეთ ამ საცოდავ სომხებს, ავლაბრელი სომხები ერევანში შეუთვლიან: რამდენჯერაც ჩვენთან ჩამოხვალთ სათამაშოდ, იმდენჯერ მოგტყნავთ თქვე სომეხო სომეხოო… თუ მოგვიგებენ, ჩუმ-ჩუმად იტყვიან: ხო ვამბობთ სომხები ქართველებზე მაგრებიც ვართო!”
  • ,,ნახე, ნახე დროშა რას უგავთ ამ პატრონ მოტყნულებს, ამ ტრაწისმსმელებმა როგორ უნდა მოგვიგონ?”
  • ,,სუდია რამდენს გიხდიან კი მარა? მოგიგროვებთ ლარ-ლარით და ჩვენც დაგვასვენე და შენც ნუღარ იტყნავ დედის ტრაკს!”
  • ,,ვაა, ის იქითა ბაკავოი მეტისმეტად ჩვენიანია, უეჭველი მეგრელია… მარა ეს აქეთა ვერ მოვარჯულე ამის დებილი დედა რო მოვსტყან მე…”
  • ,,ისე რა მოარჯულებს ამ ამბალა ყლეს, არ ეტყობა რო პრიუტში გაზრდილია? ნახე, ნახე რამხელა თავი აქ, ბიჭო, ბიჭო…”
  • ,,9 ნომერო ყლეთა-ყლეო

9 თაობა ყლე გყავდესო”

  • მეტისმეტად გრძელი პასის გაკეთებისას: ,,რავა ბიძია, რო ურახუნებ მაგ ბურთს, მატაციკლეტზე კი არ ზის ის ბოვში”
  • ,, ვინცხამ დოუძახეთ, რო იქით უნდა მიბრუნდეს და მეორე კარში გაიტანოს გოლი, თვარა გაგვთხარა ამ კარგძაღლმა და ეგ არი!”
  • ,,სომხეთში რო ვთამაშობდით ავტოგოლი არ გაიტანა იქაურმა? ერთი ცალი ეგეთი აქაც რო გაიტანოს დედა კი არ მოეტყვნება მაგ უპატრონოს.”

სულ ეს არის, რისი ჩანიშვნა და გახსენებაც მოვახერხე ახალგაზრდულის თამაშიდან… ,,ვზროსლების” თამაშის ,,მიმოხილვას” შემდეგ პოსტში იხილავთ 😉