ბინძური მანქანები – Art

This slideshow requires JavaScript.

ტეხასელი მხატვარი სკოტ უეიდი, კოლეგებისგან განსხვავებით, სახატავ ტილოდ ბინძურ მანქანებს იყენებს. ის დამტვერილ უკანა მინებს ხელოვნების ნიმუშებად აქცევს, რომელთა არსებობაც მხოლოდ იქამდე გრძელდება, სანამ ძლიერი ბრიზი ამოვარდება ან სულაც მოულოდნელად გაწვიმდება…

Pencil Art (ფოტოკოლაჟი)

This slideshow requires JavaScript.

მასაჩუსეტში მოღვაწე, უნიკალური, ფანქრის ქანდაკებების ავტორი ჯენიფერ მაესტრი, 1959 წელს სამხრეთ აფრიკის ქალაქ იოჰანესბურგში დაიბადა.  დაამთავრა უელსის კოლეჯი და აღებული აქვს მასაჩუსეტსის სამხატვრო კოლეჯის ბაკალავრის ხარისხი.

მისთვის შთაგონების ძირითადი წყარო ზღვის ზღარბის ფორმა და ქსოვილია. ქანდაკებების შესაქმნელად ჯენიფერი მრავალგვარ ფანქარს, ლურსმანსა და ნაწიბურს იყენებს. ის ასობით ფანქარს პატარა, ერთინჩიან ნაწილებად ჭრის, შემდეგ თითოეულ მათგანს ხვრეტს, პირს უწვეტებს და ერთმანეთს აკერებს.

ფრანგის თვალით დანახული თბილისი

This slideshow requires JavaScript.

გუშინ, ოფიცერთა სახლში ვიყავი ძალიან მაგარ გამოფენაზე, სახელწოდებით ,,Portraits De Ville” (,,ქალაქის სახეები”)…  გამოფენის ავტორია ფრანგი ფოტოგრაფი ვინსენტ ლაპარტიენი (Vincent Lappartient). ამ გამოფენამდე ვინსენტმა საქართველოში განახორციელა 2 პროექტი: ,,Vestiaires” (,,რეპორტაჟი პოდიუმის მიღმა”) და ,,Vine to Wine”…

ახლა კი რუსთაველის 16 ნომერში მისი შექმნილი წიგნის ,,თბილისი”-ს ნახვაა შესაძლებელი… 6 თვის მანძილზე ფოტოგრაფი 6-ჯერ ჩამოვიდა თბილისში და თითო კვირა მუშაობდა, შედეგად მისი თვალით დანახული თბილისი ერთ წიგნად გამოიცა. გამოფნაზე წარმოდგენილია ის ფოტოებიც, რომლებიც წიგნში არ არის შეტანილი, მაგრამ ფოტოაპარატის ობიექტივში მოხვდნენ.

სონი ემორი და ,,Cachet Fusion”

This slideshow requires JavaScript.

მართალია თბილის 14-ე ჯაზ ფესტივალი ჩარლზ ლოიდმა გახსნა, მაგრამ ეფექტურ გახსნას კიდევ უფრო ეფექტური გაგრძელება მოჰყვა იმავე საღამოს, ივენთ ჰოლში, სადაც გრემის მფლობელი დრამერი სონი ემორი, უმაგრეს ჯგუფ ,,Cachet Fusion”-თან ერთად წარსდგა მსმენელის წინაშე. მუსიკოსებმა  ივენთ ჰოლში ისეთი ,,ცეცხლი დაანთეს”, დიდ საკონცერტო დარბაზში, მართლა რომ ხანძარი გაჩენილიყო, ალბათ სულ დაიწვებოდა მთელი ფილარმონია, რადგან არცერთი მეხანძრე არ ავიდოდა საქმის გასაკეთებლად და ივენთ ჰოლში დარჩენას გადაწყვეტდა.

Start of Tbilisi Jazz Fest

This slideshow requires JavaScript.

თბილისის 14-ე ჯაზ-ფესტივალი გახსნილია და ის ჩარლზ ლოიდის კვარტეტმა გახსნა, შემადგენლობით:

Charles Lloyd – Sax

Jason Moran - Piano

Reuben Rogers – Bass

Eric Harland - Drums

მათ მერე კი დიდი საკონცერტო დარბაზის სცენა, თამაზ ყურაშვილის კვარტეტმა დაიკავა:

Tamaz Kurashvili – Bass

Alex Golovnia - Sax

Jacob Okun - Piano

Sasha Mashin - Drums

ორივე ბენდი ძალიან მაგარი იყო და პირადად მე დიდი სიამოვნება მივიღე მათი მოსმენით… უბრალოდ, ერთი სამწუხარო ფაქტი მინდა აღვნიშნო: როცა, ჩარლზ ლოიდის კვარტეტმა ბისზე გამოსვლის შემდეგ ორი კომპოზიცია დაუკრა და მსმენელს დაემშვიდობა,  თამაზ ყურაშვილის ბენდის გამოსვლამდე 10-15 წუთიანი შესვენება გამოცხადდა, ამ 10 წუთში კი მოხდა ის, რაც ,,დინამოზე” საქართველოს ეროვნული ნაკრების დამარცხების შემთხვევაში ბოლო წუთებზე ხდება ხოლმე – მსმენელთა 30%-ზე მეტი დარბაზიდან გასვლის შემდეგ უკან აღარ დაბრუნებულა და მანქანების ღმუილითა და ტაქსის გაჩერებით დატოვებს ფილარმონია… დარჩენილებმა კი ბისზე გამოსვლაც არ მოსთხოვა ბენდს, რომელიც არაფრით ჩამოუვარდებოდა ჩარლზ ლოიდის კვარტეტს და მაქსიმალური მონდომებითა და ოსტატობით ასრულებდა უმაგრეს კომპოზიციებს…

მგლოვიარე კრეატივი

სტივ ჯობსის გარდაცვალებამ გულწრფელი და ალალი გულისწყვეტა გამოიწვია ჩემი ფეისბუქის მეგობრებში… დიდი ხანია არავის გარდაცვალებას არ მოჰყოლია ასეთი ერთსულოვანი მწუხარება. ვიცოდით, რომ სიმსივნე ჰქონდა, თავადაც კარგად იცოდა და ალბათ ყოველდღე ელოდებოდა გარდაცვალებას: ,,სიკვდილი, ალბათ, სიცოცხლის საუკეთესო გამოგონებაა” – არამგონია წინააღმდეგ შემთხვევაში ეს სიტყვები ეთქვა…

გარდა ჩემი ფეისბუქის მეგობრებისა, ჯობსის გარდაცვალება მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეშიც ,,ეტკინათ”, ყველა თავისებურად ცდილობს მწუხარების გამოხატვას და კრეატივსაც მიეცა გასაქანი. გადავწყვიტე ერთად შემეკრიბა სტივ ჯობსის სიკვდილის შემდეგ შექმნილი რამდენიმე კრეატიული ფოტო:

იშვიათი სილამაზე – წითელი ხე

ალბათ ქუჩაში გასულს, სოფელში ჩასულს ან მთის წვერზე ასულს არ გინახავთ რა მშვენიერია წითელი ხე, მაგრამ ბევრს გექნებათ ნანახი, უბრალოდ, ფოტო – მეგობრის ფეიბუქის კედელზე ან მეზობლის საძინებელი ოთახის კედელზე… ვისაც ნანახი გაქვთ, იცით როგორი ლამაზია ეს ტროპიკული წარმოშობის იშვიათი მცენარე (ვისაც არ გინახავთ აქ გაიცნობთ). ბევრჯერ მისურვია ეზოში დამერგო 2 ასეთი ხე და მათ შორის გაბმულ ჰამაკში წიგნი მეკითხა; გამჩენია სურვილი, საქანელა ჩამომეკიდა ამ ხეზე და ყველა მსურველი ბავშვისთვის სიამოვნებინა მიმენიჭებინა; თვალწინ დამდგომია,  ულამაზეს, წითელ ხეზე მიჯაჭვული ხოსე არკადიო ბუენდია; მინახავს ამ ხეზე ჩამომხრჩვალი იუდა ისკარიოტელი; მიფიქრია, რომ კავკასიონზე მიჯაჭვული ამირანი ჯაჭვს არ აიწყვეტდა, თუკი ხასხასა, წითელ ხეზე იქნებოდა მიბმული და ეს ყველაფერი ზღაპრულად ლამაზი მომჩვენებია…

არსებობს ორი სახის წითელი ხე: ერთერთ სახეობას ,,წითელი” უწოდეს არა იმ ვიზუალური სიწითლის გამო, რასაც შეხედვისთანავე შენიშნავ, არამედ მერქნის სიწითლის გამო. ეს სახეობა გამოიყენება ძვირფასი ავეჯის დასამზადებლად და ყველა დურგლის სასურველი მასალაა. მეორე სახეობა კი არის ის წითელი ხე, რომელზეც ახლა გესაუბრებით, რომელიც ძალიან იშვიათი (იმედი მაქვს მასაც ავეჯისთვის არ იყენებენ), მუდამ წითელი და ულამაზესია (იხ. ფოტოკოლაჟი)…